Pera Müzesi’nin Galatasaray Lisesi’nin kuruluşunun 150. yılı kapsamında düzenlediği “Mektep Meydan Galatasaray” başlıklı sergi, 25 Kasım’a kadar ziyaretçilerini bekliyor. Galatasaray Lisesi’nin tarihi ve mekânıyla ilişkilenen yapıtları bir araya getiren sergi, 150 yıldır kente mâl olan kuruma güncel sanatçıların bakışını yansıtıyor.

“Mektep Meydan Galatasaray” sergisi, kuruluşunun 150. yılında bir eğitim kurumu ve hafıza mekânı olarak Galatasaray Lisesi’ne, yapısından işlevine, mekânından kent içindeki konumuna güncel bir perspektiften bakıyor. Sergi, binanın köklü geçmişine ve okul vasfına referansla isim bulurken, Türkiye’nin sosyopolitik belleğine yerleşmiş kamusal alanlardan biri olan Galatasaray Meydanı ile ilişkisine de atıfta bulunuyor. Çoğu sergiye özel ve yeni üretilen resim, heykel, yerleştirme, fotoğraf, video, ses ve performans gibi farklı mecralardan yapıtları bir araya getiren serginin küratörlüğünü Çelenk Bafra üstleniyor. Sergide Ali Kazma, Antonio Cosentino, Barış Göktürk, biriken (Melis Tezkan ve Okan Urun), Burak Delier, Cemal Emden, Elvan Alpay, Hasan Deniz, Hera Büyüktaşçıyan, Vahit Tuna’nın çalışmaları yer alıyor.

Galatasaray Lisesi’nin bu çok katmanlı yapısını gözler önüne seren sergiye kapsamlı bir yayın da eşlik ediyor. Sergi kataloğunda küratör Çelenk Bafra, akademisyen ve yazar Besim F. Dellaloğlu ve Murat Alat’ın makaleleri yer alıyor. Çelenk Bafra, kişisel deneyimlerini sanat pratiklerine aktaran Galatasaray Lisesi mezunu sanatçılar kadar, okulla özel bir bağı olmasa da 150 yıldır kente mâl olan bir yapıya meydandan, yani dışarıdan bakıp araştıran sanatçıların da davet edilmesinin sergiye perspektif kattığını vurguluyor. Bafra’ya göre “Mektep Meydan Galatasaray” sergisi, “mektebin içindekileri sanatçıların gözünden ‘meydan’a çıkarıp sanat aracılığıyla tartışarak kamuya açmaya çalışıyor.” Bafra, serginin kataloğu ve kamusal programının da yardımıyla, bu ikonik yapı ve okulun görsel sanatlar aracılığıyla yeniden keşfedilmesine ve farklı açılardan görülmesine vesile olacağını belirtiyor.

“Mektep Meydan Galatasaray” sergisi kapsamında küratör Çelenk Bafra, sanatçılar Ali Kazma ve Burak Delier ile sanat tarihçisi Prof. Dr. Tarkan Okçuoğlu’nun bir araya geldiği bir söyleşi düzenleniyor. Söyleşi kapsamında Ali Kazma, Galatasaray Lisesi’nin fiziksel yapısına nüfus etmiş izleri takip ederek gerçekleştirdiği “Okul” (Rezistans serisi, 2013) adlı videoya, Burak Delier ise GSL Tiyatro Topluluğu ile birlikte hayata geçirdiği “Zil: Gelmekte Olan Bir Okuldan Sahneler” (2018) adlı videoya değiniyor. Söyleşide, küratör Çelenk Bafra ve sanat tarihçisi Prof. Dr. Tarkan Okçuoğlu’nun da katılımıyla eğitim ve okul hayatıyla ilişkili kontrol, uyum ve direnç mekanizmaları tartışmaya açılıyor. “Okul ve Zil Üzerine” başlıklı söyleşi,15 Kasım Perşembe günü saat 18:30’da Pera Müzesi Oditoryumu’nda ücretsiz düzenleniyor.

Sergi kapsamında sanatçı grubu biriken ise (Melis Tezkan ve Okan Urun), 23 Kasım’da ilki saat 18.30, ikincisi 19.00’da başlamak üzere iki performans gerçekleştiriyor. Sergi katında yer alan ve nefes-hafıza ilişkisini ele alan “Unplugged” isimli yerleştirmeleri etrafında gerçekleştirdikleri performansta ikili, 90’lardan bugüne kalanları otomobil biçimindeki bir balonun koreografik performansıyla irdelerken, ona yine aynı dönemden bugüne taşıdıkları listelerle eşlik ediyorlar.

Beden dilinin en üst seviyede estetik, yaratıcı ve zengin bir anlatıma dönüştürülmesi olarak tanımlanabilecek olan balenin, bir sanat olarak gelişmesi yüzyıllar almıştır.

Bale nasıl ortaya çıktı?
Bale, eski uygarlıklarda doğa olayları karşısında ortaya çıkan tepkiler, öfke, kızgınlık, hiddet, minnet, sevgi, şükran gibi duyguların dışa vurumu, dinsel inançlar ve ayinlere dayanan ve dansın bir kolu olarak ortaya çıktı. Uygarlıkların gelişmesiyle birlikte kutsal sayılan bu danslar tapınaklarda icra edilse de millattan sonra 2. ve 3. yüzyıldan itibaren tapınaklarda yapılmamaya başladı.

Dansın tapınaklardan dışarı çıkması, seyredenlerin bu sanattan zevk alması ve eğlenmeye başlamalarını da tetikledi.

Balenin ilk örnekleri eski Yunan ve Roma saraylarında net bir şekilde gözlemlenmektedir.

Ortaçağ’da ise soylu olarak kabul edilen ayrıcalıklı kişilerin çok sevdiği bir gösteri türü haline gelen bu dans, İtalyanca da saray dansı anlamına gelen ‘balletto’ kelimesiyle anılmaya başlamıştı.

Rönesans’ta ise müzisyenler adımlarının müzik ile uyumlu olması için bu sanat dalı üzerinde çalışmaya başladı. Fransa’da ise 1581 yılında iki soylu gencin nişan törenlerinde yapılan bir bale gösterisi Catherine de Medici’nin “Beaujoyeulx” adlı Le Ballet Comique de la Reine (Kraliçenin komik balesi), ilk bale eserlerinden biri olarak kabul edilir.

Fransa’da 1636 yılında ilk tiyatro binası kurularak saray bale gösterilerinin özel tiyatro binalarında yapılması çok kısa bir zaman içinde ülkede yaygınlaşmaya başlamıştır (The McGee Foundation and The Katharine B. Tierney Charitable Foundation, 2011).

İlk bale parçaları eski Yunan ve Roma efsanelerini işlerken, Romantik Çağ’da halk geleneklerine de bu dansta yer
verilmeye başlar. Başlangıçta ağır giysilerle sahneye çıkan bale oyuncuları XIX. Yüzyılda daha hafif ve rahat
giysilerle dans etmenin kolaylığını fark edince, danslarında daha hafif ve rahat kıyafetler giymeye başlarlar ve bu
giyim tarzı ile bale kostümlerinde yeni bir dönem başlar (Homans, 2010).

Nilüfer Belediyesi’nin Misi Mahallesi’ndeki Edebiyat Müzesi’nde düzenlenen atölyeye katılan Gümüştepe İlkokulu öğrencileri, okudukları kitaptaki masal kahramanlarını karikatüre yansıtacak.

Nilüfer’in Misi Mahallesi’ndeki (Gümüştepe) Edebiyat Müzesi, birbirinden farklı etkinliklere ev sahipliği yapmaya devam ediyor. Nilüfer Belediyesi’nin kente kazandırdığı Edebiyat Müzesi’nde, Gümüştepe İlkokulu öğrencilerine yönelik de etkinlikler düzenleniyor. Bu etkinliklerden biri de, Masal Kahramanım Okumaları ve Karikatür Atölyesi.
Atölyeye katılan çocuklar, Ülkü Tamer’in Şeytanın Altınları isimli masal-şiir kitabının okumalarını yapıyor. Ekim ayının son haftasında başlayan atölye 19 Kasım’da sona erecek.
Atölyenin son gününde minik öğrenciler, karikatürist Ahmet Aykanat ile birlikte masallardan akıllarında yer edinen kahramanların karikatürlerini kağıda aktaracak. Çocukların çalışmaları daha sonra sergilenecek.

İznik Müze Müdürü olan Haydar Kalsen, içinden iki adet iskelete rastlanıldığını, mumyalanarak korunduğunu ve aynı şekilde müzeye taşınacağını aktardı.

İznik’in Hisardere nektopolünde, M.S. 3. yüzyılda yapıldığı anlaşılan Roma Dönemine ait sandığa benzer lahit bulundu.

İznik Müze Müdürü Kalsen, Hisardere nekropolünde İznik Müze Müdürlüğünün başkanlığı, Dokuz Eylül Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Arkeoloji Bölümü Öğretim Üyesi Doç. Dr. Aygün Ekin Meriç’in bilimsel danışmanlığındaki heyet tarafından 17 Ekim’de kazı çalışması başlatıldığını söyledi.

Burada mozaiklere rastlandığını, söz konusu mozaiklerin Bursa Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu kararı ve Bursa Restorasyon ve Konservasyon Bölge Laboratuvarı uzmanlarının çalışmasıyla kaldırıldığını anlatan Kalsen, daha sonra lahitle ilgili çalışmalara geçildiğini belirtti.

Kalsen, “Burada Roma dönemine ait bir lahit bulundu. M.S. 3. yüzyıl sandık tipi bir lahit. Bu lahitin kapağı uzman ekip tarafından açıldı. İçinden iki iskelet çıktı. Bunlar olduğu gibi içinde duruyor, mumyalanarak korunmuş, bunları aynen müzeye taşıyacağız. İnceleme ve bilimsel çalışmalar yapılacak.” diye konuştu.

Paskalya Adası, tam anlamıyla gözden uzak sakin ve deneyim yaşamak isteyenler için, Güney Pasifik Okyanusu’nun ortasında yükselen büyüleyici ve gizemli bir nokta. Öyle ki keşfedilmesinin üzerinden yüzlerce yıl geçmesine rağmen hala gizemini korumaya devam ediyor. İşte, dünyanın en ilginç adalarından biri olan Paskalya Adası ile ilgili bilinmesi gerekenler…

Moai adını alan , arkaları düz, koyu renkli, insan başı şeklindeki dev taş heykeller… Paskalya Adası’nı bilmeyenlerin dahi animasyonlardan, kliplerden ya da filmlerden hatırlayabileceği bu figürler aslında adayı eşsiz kılan asıl detaylar.

İlk bakışta tıpkı İzlanda gibi ağaç yetişmeyen çorak bir coğrafyayı andıran bu ada, Şili kıyılarından yaklaşık 3,600 km uzaklıkta bulunuyor ve konumuyla ana karaya en uzak ada unvanını elinde bulunduruyor. Asıl şaşkınlık ise 1860 yılında adaya kayıtlı olarak ilk kez ayak basan Tahitili denizcilerin ya da adaya bugünkü ismini veren Hollandalı denizci Jacob Roggeveen’in yaşadığı gibi metrelerce yükseklikteki insan başı heykellerini görünce yaşanıyor.

Paskalya Adası, 1722 yılında Paskalya Bayramı öncesinde keşfedildiği için kendisine bu isim verilmiş. Aslında adanın gövdesini oluşturan Terevaka Yanardağı nedeniyle volkanik bir kara parçası olarak adlandırılan Paskalya’nın, ilk olarak M.S. 318 yılında keşfedildiği tahmin ediliyor.

Jeolojik, iklimsel ve diğer çevresel faktörler nedeniyle bugünkü halini almadan önce pek çok bitki, kuş çeşidine ev sahipliği yapan ve bereketli bir ada olan Paskalya Adası’nda o dönemlerde Polinezya yerlilerinin yaşadığı düşünülüyor. Ayrıca ana karaya olan uzaklığı nedeniyle adada yaşayanların zaman içinde tamamen kendilerine ait bir kültür ve din anlayışı benimsediklerine inanılıyor. Ancak adanın dört bir yanına yayılmış olan heykellerle ilgili soru işaretleri günümüzde de varlığını sürdürmeye devam ediyor.,

Adaya yalnızca hava yolu üzerinden ulaşım imkanı sağlanıyor fakat ada içerisinde büyük bir yerleşim ve aktif bir yaşam olmaması, yalnızca turistik amaçlar doğrultusunda gerçekleştirildiği için sefer sayılarının azlığı ilk bakışta dikkat çeken olumsuz detaylar arasında yer alıyor.

Seferlerle ilgili bilinmesi gereken olumsuz sayılabilecek diğer bir detay ise aradaki mesafeden kaynaklı olarak pek de bütçe dostu sayılamamaları.

Paskalya Adası’na şimdilik sadece Santiago Havaalanı’ndan devlete ait olan tek bir hava yolu şirketinin seferleriyle ulaşılabiliyor. Tüm olumsuzluklarına rağmen uçak biletlerinin aylar öncesinden satın alınabildiğini, sadece Paskalya Adası’nı gezdiren turlar olduğunu belirtmekte fayda var.

Mısır’ın Giza şehrindeki Sakkara arkeolojik sit alanında yapılan kazı çalışmalarında Mısırlıların kutsal kabul ettiği Scarabaeus sacer böceğinin mumyası bulundu. Tarihi Eserler Yüksek Kurulu Sekreteri Mustafa Veziri, böceğin mumyasının en enderkeşiflerden biri olduğunu söyledi. Veziri, “İrtibata geçtiğimiz müzeler bize, ellerinde böceğe ait mumya değil tabut olduğu bilgisini verdi” ifadelerini kullandı.

Sakkara arkeolojik sit alanında yapılan kazı çalışmaları sonucu, aralarında kadim Mısırlıların kutsal kabul ettiği Scarabaeus sacer’in (gübre böceği) mumyasının da bulunduğu çok sayıda tarihi eser ortaya çıkarıldı.

Söz konusu keşfin kamuoyuna duyurulması için sit alanında düzenlenen basın toplantısına Mısır Tarihi Eserler Bakanı Halid el-Anani, Tarihi Eserler Yüksek Kurulu Sekreteri Mustafa Veziri ve çok sayıda büyükelçi katıldı.

Özel bir kanalda yayınlanan basın toplantısında Veziri, böceğin mumyasının Mısır’da ve dünyadaki en ender keşiflerden biri olduğunu belirtti.

Dünyadaki diğer müzelerle irtibata geçip ellerinde böyle bir mumya olup olmadığını sorduklarını söyleyen Veziri, “İrtibata geçtiğimiz müzeler bize, ellerinde böceğe ait mumya değil tabut olduğu bilgisini verdi.” dedi.

Veziri, 10 Nisan’da başlayan kazı çalışmaları sonucu, bir sandık içinde 200 Scarabaeus sacer, başka bir sandık içinde mumyalanmış 2 Scarabaeus sacer, mumyalanmış kediler, mumyalanmış bir kobra yılanı ile Firavunların ölüler kitabından bahseden papirüs kağıtları bulduklarını kaydetti.

Mısır Tarihi Eserler Bakanı Anani ise aynı bölgede bir aslan heykeli ve mumyalanmış kedilerin yanı sıra 7 Firavun mezarı bulunduğunu belirtti.

Balenin ilk yıllarından itibaren Osmanlı İmparatorluğu bu sanata duyarsız kalmamıştı. Ancak Osmanlı baleye sadece izleyici konumundaydı. Kurumsal bir bale oluşabilmesi ve balenin tam olarak oturabilmesi için Cumhuriyet dönemi beklenmişti.

1923’te Anadolu’da savaştan yeni çıkmış, yorgun ama mağrur bir devletin doğuşunu resmen gerçekleştikten sonra Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk’ün hedefleri arasında çağdaş, üretken ve sanatsever bir ulus yaratılması da bulunuyordu.

Cumhuriyet Devrimleri birbirini izlerken, kültür ve sanat alanında atılımlar gerçekleşiyor, çağdaşlaşma için Musiki Muallim Mektebi, Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası gibi dikkat çeken kurumlar kuruluyordu. Batı müziğinin alt yapısı oluşturulurken, diğer yandan da opera ve bale alanında önemli adımlar atılmıştı.

Ulu Önder Atatürk’ün kültür ve sanat alanındaki tüm adımları bir bir gerçekleşirken Türkiye’de kurumsal bir bale kurma isteği ne yazık ki uzun süre sonuçsuz kalmış, özel bale okulu kurma çabaları içindeki kurumlar bile hedeflerine ulaşamamıştı.

Peki ama Atatürk için bale neden bu kadar önemliydi?
Birçok sanat dalını bir arada sahneye taşıyan bale, çağdaş kültür ve sanat politikalarıyla örtüşüyordu. Atatürk böylesine büyük bir sanatsal kurumda yetişecek kuşakların adeta ‘sanat fabrikası’ olarak tanımlanacak bir şekilde zamanla yurdun dört bir yanına dağılarak kültürel dönüşümü hızlandıracağını biliyordu.

 

Türkiye’de bale eğitimi – 2 

Türkiye’nin ilk ve tek ulusal opera yarışması “Siemens Opera Yarışması” iletişim dünyasının en prestijli ödül programlarından biri olan Felis Ödülleri’nde iki kategoride birden ödüle layık görüldü.

Gelecek vadeden genç yetenekleri uluslararası sahnelere ulaştırma amacıyla düzenlenen “Siemens Opera Yarışması”nın 20. yılına özel iletişim çalışmaları Kurumsal Sosyal Sorumluluk kategorisinde Felis Ödülü’nün, Kültür Sanat kategorisinde de Başarı Ödülü’nün sahibi oldu.

Etkili yaratıcılığın pazarlama çalışmalarındaki rolünü vurgulamak ve yaratıcı dünyaya katkı sağlayan ekiplerin başarılarını ön plana çıkarmak amacıyla MediaCat dergisi tarafından 2006 yılından bu yana düzenlenen MediaCat Felis ödüllerinin bu yılki sahipleri belli oldu. Siemens Türkiye’nin “Yaşam için müzik, yaşam için yenilikçi zekâ” mottosuyla düzenlediği ‘Siemens Opera Yarışması’nın 20. yılına özel iletişim çalışmaları, Kurumsal Sosyal Sorumluluk kategorisinde Felis Ödülü, Kültür Sanat kategorisinde ise Başarı ödülü olmak üzere iki farklı ödüle birden layık görüldü.

Türkiye’nin dört bir yanında, operayla amatör ve profesyonel olarak ilgilenen herkese ulaşmak hedefiyle 20 yıldır düzenlenen Siemens Opera Yarışması, Siemens’in toplumsal anlamda sürdürülebilirliği destekleme yaklaşımının en önemli yansımalarından biri. Yarışmayı kazanan gençler, bursla gittikleri ülkelerde dünyanın en ünlü opera sanatçılarıyla çalışma fırsatı yakalıyor, yurt dışında konserler veriyor ve Türkiye’yi en iyi şekilde temsil ediyorlar.

“İletişimde dijital platformları öne çıkardığımız bir döneme girdik”
Projenin iletişim çalışmalarıyla iki ödüle birden layık görülmenin mutluluğunu yaşadıklarını belirten Siemens Türkiye Kurumsal İletişim Direktörü Gizem Keçeci, “Siemens Türkiye olarak hayata değer ve anlam katan faaliyetlere büyük önem veriyoruz. Toplumsal anlamda sürdürülebilirliği destekliyoruz. Bu yaklaşımımızın en önemli yansımalarından biri Siemens Opera Yarışması. Genç sanatçılarımızın potansiyelini tüm dünyaya gösterme motivasyonunu taşıdığımız ve bu sene 20. yılını kutladığımız yarışmamızın iletişim stratejisini oluştururken özellikle dijital platformlara ve iş birliklerine ağırlık verdik. Bu sayede daha fazla gence ve sanatsevere ulaşabildik. Dijital platformlarda canlı yayından online kültür-sanat mecralarıyla iş birliğine, sosyal medyada trendlere uygun içeriklerden ülkemizin önde gelen müzik yazarlarının imza attığı özel haber çalışmalarına uzanan kapsamlı bir iletişim planını hayata geçirdik. Felis’ten gelen iki önemli ödül bu çalışmalarımızın başarısını ortaya koyması açısından bizler için oldukça kıymetli. Siemens Türkiye Kurumsal İletişim ekibi olarak, dijitalizasyon odağımız doğrultusunda önümüzdeki dönemde de iletişimde çıtayı yüksek tutmaya devam edeceğiz.”

Maltepe Belediyesi Türk Sanat Müziği Korosu, Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu ulu önder Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ü, 80. ölüm yıl dönümünde sevdiği şarkılar, türküler ve marşlarla andı.

Şef Füsun Batum yönetimindeki dev koronun, Maltepe Belediyesi Prof. Dr. Türkan Saylan Kültür Merkezi’nde düzenlediği konsere, Maltepeli vatandaşlar büyük ilgi gösterdi. İki bölümden oluşan konserde, Türk sanat müziğinin birbirinden güzel eserleri Atatürk’ün anısına icra edildi.

Koronun seslendirdiğı ve Kurtuluş Savaşı’nı anlatan “Yanık Ömer” isimli eser, büyük alkış topladı. Atatürk’ün sevdiği Rumeli türkülerini, zeybek oyunlarını seslendiren koronun “Harmandalı Zeybeği” nde sahnelenen zeybek gösterisi de, büyük beğeni topladı. Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşunun onuncu yıl kutlamaları için bestelenen 10.Yıl Marşı, İzmir Marşı ve Hoş Gelişler Ola isimli marşları da seslendiren koroya dinleyiciler, Türk bayraklarıyla eşlik etti.

Eskişehir Büyükşehir Belediyesi’nin 10 Kasım Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk’ü anma etkinlikleri kapsamında düzenlediği tiyatral ‘Sarı Zeybek Senfonisi’ ayakta alkışlandı.

Eskişehir’in yetiştirdiği Orkestra Şefi Kıvanç Tepe’nin düzenlemelerini gerçekleştirdiği Fahir Atakoğlu’nun bestelediği “Sarı Zeybek” konseri, Eskişehir Büyükşehir Senfoni Orkestrası ve Anadolu Üniversitesi Devlet Konservatuarı Çok Sesli Korosu işbirliği ile gerçekleştirildi. Büyükşehir Belediye Başkanı Yılmaz Büyükerşen’in de izlediği ve Eskişehirlilerin büyük ilgi gösterdiği konserde Atatürk’ün hayatı tiyatral bir anlatımla sergilendi.

Büyükşehir Belediye Başkanı Yılmaz Büyükerşen’in de izlediği ve tüm biletlerin günlerce önceden bittiği konser, Büyükşehir Belediyesi Sanat ve Kültür Sarayında gerçekleştirildi. Büyükşehir Belediyesi Senfoni Orkestrası Şef Kıvanç Tepe’nin hayata geçirdiği tiyatral anlatımlar eşliğinde Atatürk’ün hayatından bölümlerin yer aldığı, “Ata’yı Anma Konseri” Eskişehirlileri büyüledi. Anadolu Üniversitesi Devlet Konservatuarı Çok Sesli Korosu’nun da yer aldığı konser sonunda sanatçılar ayakta alkışlandı.
Konserde konuk solistler Eda Bingöl Gürkan, Leyla Ceren Koç Şahan Gürkan, Ercan Irmak ve Onur Ermez ile Anadolu Üniversitesi Çok Sesli Korosu Atatürk’ün hayatından kesitlerin yer aldığı parçaları başarıyla seslendirerek Eskişehirlilere unutulmaz bir akşam yaşattı. Uluslararası üne sahip besteci Fahir Atakoğlu’nun Umut, Lal, Ses ve Nefes, Medcezir, Sultan, Demirkırat, Fikriye ve son olarak da Sarı zeybek isimli eserleri seslendirildi.

Bu eser sanat tarihinin en tartışma yaratan eserlerinden biridir. Hatta James McNeill Whister ile iş mahkemeye kadar yürür. 1877 yılında, Ruskin, resmi ” halkın suratına atılmış boya” olarak tanımlar. Whistler bu sözleri duyduktan sonra Ruskin’i dava eder. Mahkemede eserin bittiğini ve anlatmak istediğini de tam olarak ifade ettiğini söyler.

Davayı Whistler kazanır ancak davanın bütün masrafları ona kaldığı için kariyerinde hafif bir gerileme başlar. 1860’lı yıllarda Whistler “Noktürn” adını vermiş olduğu serisinde Londra’daki Thames Nehri’nin resmini yapar. Nehrin kıyısında evinden gözüken bu manzara havai fişekleri temsil eder.

Whistler’in bu nevi şahsına münhasır eseri Noktürn eserleri serisi Estetizm ‘in en başarılı resmi ve güçlü ifadelerinden bir olarak görülür.

1-) Yere Düşen Kıvılcımlar

Yere düşen kıvılcım yağmurları, gece gökyüzünde gördüğümüz takım yıldızlarına benzetilir. Olduğunca hızla çalışmaya çalışan ressam Whistler oldukça tertipli ve düzenlidir de. Whistler’in dışa vurumcu fırça darbeleri ve başarılı renklendirme tekniği, gökyüzünde patlayan havai fişeğin aşağı süzülen kıvılcımlarının hareketlerini gözler önüne sunar.

2-) Ön Planda Bulunan Figürler

Resmin ön planında bulunan üç adet figür bulunmaktadır. Bu figürler havai fişeklerin havaya fırlatılışını izler. Figürlerin belli belirsiz hayali oluşu, resme düşsel bir hava katar ve yalnızca doğal olmaya ışıkta aydınlatılmış insanların görüntüsünü akıllıca yakalayıp yansıtma imkanını ele alır.

3-) Cesur Boya Tekniği

O yıllarda Whistler’in kulladığı boya tekniği adeta görenleri hayrana düşürür biçimdeydi. Resmin bu kısmında boyanın özenle üst üste bindirilmesi ve birbirine yakın tonların uyumlu karışımı, Whistler’in nu konudaki ustalığını bize sunar.

Tavus Kuşu Etek adlı eser Oscar Wilde’ın yazmış olduğu Salome adlı oyun için tasarlanmış bir dizi illüstrasyondan biridir aslında. Wilde oyunu Fransızca yazmıştır ve Beardsley oyunu okuduktan sonra elleri arasında Vaftizci Yahya’nın başını tutan bir Salome karakteri yaratır.

Çizilen resimlerle ilgili büyük sorunlar yaşanır aslında. Yayımcı resimleri çok açık bulur resimlerin değiştirilmesini ister. Yeni çizilen resimlerle metin arasında uyum sorunu olsa da Beardsley kendine yine hayran bıraktırmayı başarır. Tavus Kuşu Etek’te olduğu gibi sanatçı Salome’nin süsünü, abartılı giyim zevkini bizlere yalın bir şekilde sunar. İngiltere’de kitap basıldığı zaman halktan büyük tepki kopar ve Beardsley hiç istemediği bir unvana sahip olur.

1-) Narraboth

Androjen figürlere ‘fin de siecle’ sanatında oldukça rastlanır. Kadınsı bir yüzü olmasına rağmen erkeksi bir bacaklara sahip olan bu figür Salome’nin koruması genç Narraboth’dur.

2-) Monogram

Beardsley, James McNeill Whistler’in imza yerine kullandığı kelebekten oldukça çok etkilenir. Kendi imzasının da sanat hayatında oldukça önemli yeri olan mum olduğuna karar verir. Bu amblemle geceleri bu iki mum ışığı altında çalıştığı ölümsüzleştirir.

3-) Tavus Kuşu Tüyü

Art Nouveau’yu tanımlayan özelliklerden biride doğal formları değiştirerek kullanmasıdır. Bunun ilk kaynağı bitkiler ve canlılar olmuştur. Ve sanatçılar bu figürleri oldukça son derece stilize bir figürler stilize eder.