Ünlü müzik ustası Carl Orff tarafından geliştirilen kendi adındaki yöntem, çocuklara müzik eğitimi vermeyi hedeflemektedir. Orff’un halk şarkılarına, 19. Yüzyılın popüler şarkılarına, dans ve tiyatro müziklerine olan ilgisi ve Ortaçağ Barok ve Rönesans müziğinin belli başlı öğeleri Orff’un çok kapsamlı müzik eğitimi kuramına öncü olmuştur.
Orff yönteminde, çocukların doğalarında var olan ve kendileri tarafından uyarlanmış ritimleri temel alır. Söz konusu bu ritimlere örnek vermek gerekirse, sekerek yürümek, sallanarak yürümek, dolanarak yürümek, koşmak ve atlayarak koşmak verilebilir.
Orff’un hayatı boyunca gözlemlediği deneyimler, temel müzik yani konuşma, hareket ve dansın gelişmesiyle oluşmuş müziğin, erken çocukluktaki müzik eğitiminin temeli olabileceğini gösterdi. Çocukların bazı Orff enstrümanlarını kullanarak yaptıkları temel müzik, 1948 yılında bir radyo programında yayınlanınca geniş kitlelerin ilgisini çekmeyi başardı.
1950-1954 yılları arasında Orff, Çocuklar için Müzik kitabını yayımladı.
Orff’un besteleri incelendiğinde, eğitimini verdiği konuların geniş etkilerinin yer aldığını gözlemlemenin mümkün olduğunun altını çizen uzmanlar, Orff’a göre ritmin, müziğin en temel öğesi olmanın ötesinde melodinin temeli olma özelliğini taşıdığını hatırlatıyor.
Carl Orff’un müzik eğitiminin insanoğlunun evrimi göz önünde bulundurularak yapılması gerektiğini savunduğunu belirten uzmanlar, bunun çocukların kendi içlerinde müzik kavramını oluşturabilmeleri için müziğin tarihsel sürecini yeninde yaşamaları anlamına geldiğini işaret ediyor.
Orff’un çocukların müziği, yapaylıktan uzak, doğal ve gelişim potansiyeline sahip olarak tanımladığını da ifade eden uzmanlar, Orff’un bu nedenle birbirini takip eden gelişimsel etkinlikleri temel alarak basit ritimler geliştirdiğini de hatırlatmakta fayda görüyor.
